Sevgili zeytin ağacım, seni yıllardır tanıyorum. Artık bu kaçıncı mektubum saymıyorum. Benden önce seni tanıyan etrafını arkadaşlarıyla temiz tutmaya çaba gösteren Belediye Çalışanı Ümit Kaya ''neden bu ağaç, daha güzel ağaçlar var bu çevrede'' demişti. Elbette ağaçların hepsi güzel. Ama sen direk denizden çıkanlara şemsiye görevi yapıyorsun. En hor görülensin, gövdenin dibine kadar arabalar park ederken yağmur suyu alamıyordun. Doğal taşlarla ve bahçe toprağı ile korumaya aldığımdan beri yaprakların daha güzel bir yeşil oldu.
Seni ziyaret ettiğimde karşılaştığım insanlar hep doğaseverler etrafını temizleyen, çöp toplayanlar. Lâtife Güzey, beş yaşında oğlu Ada ile çöp topluyor. Kalabalık plajlardan kaçıp sessizliği tercih edenler çevrendeki doğal plajda yüzüyorlar.
Sana gelirken harabelerden geçiyorum. Bir gün korumaya alınacağını bekliyorum. Taşına, toprağına kurban olacağımız ülkemizin her tarafı cennet, her tarafı açık müze.