Okumayan bireylerden oluşan bir toplumun duyarlığı körleşiyor. Bilgisiz bir toplum bilinçsiz olduğundan dolayı dış yönlendirmelerin etkisinde kalıyor.
Öğrenciler ders kitaplarını dahi okumuyorlar, buna rağmen biliyormuş gibi çok konuşuyorlar.
Bütün yaz boyunca plajda elinde kitap birini görsem içimden seviniyor, nasıl bir kitap okuduğunu görme merakım uyanıyor. Türk halkı televizyon izliyor, bırakın kitap okumayı, ciddi televizyon programlarını da izleyemiyorlar.
Okumayan bir toplum ülkesini idare edenleri doğru seçemiyor, hakkını arayamıyor, sorunları kaba kuvvetle çözmeye çalışıyor. Bunca trafik kazalarında kavgalar, kavga kültürünün gelişmemesi de okuma kültürü olmayanda görülür. Kadın cinayetlerinin kaynağı da cehalet.
Okumayan türk toplumundan bahsedilirken olumsuz düşünceler böyle uzayıp gidiyor. Tekrar ettiğimiz güzel sözler vardır.
''Bir şeye, düşünceye karşı çalışmak negatif enerji verir. Ama birşey için çalışırsak enerjimizi, gücümüzü pozitif ürüne çevirmiş oluruz,'' sözünü çok seviyorum. Kimden duydum veya okudum hatırlamıyorum.
Kültür-Sanat-Edebiyat Dergisi'nde yayınladı. Dergi, Yazar ve
Şair olmak isteyen öğrenci veya genç nesillere ders kitabı
niteliğindedir. Edebiyat fakültelerinde ders kaynağı olarak
kullanılabilir.
Akköy deyince ilk aklıma Köy Enstitüsü ve onun yetiştirdikleri öğretmenlerin öğretmenleri geliyor, Mahmut Makal, Adnan Binyazar, Fakir Baykurt ve daha birçokları.
Kapalıoturuma gözlemci olarak katılan Halil İbrahim Özbay'ın dediği gibi. Bir masal köyüdür Akköy. Türkiye'de ve Dünya'da
bir ilke imza atan Güven Pamukçu'da bir masal kahramanı. Bir edebiyat etkinliğinde katılanların biyografileri uzun uzun yazıyorken, Güven Pamukçu için sadece köylerde kütüphane açar, diye yazıyordu. Övüldüğü zaman utanır, aydın bir köyü daha çok aydınlatmıştır. Kütüphane yaptığı ilginç etkinliklerle önce Köy Enstitülerinde, sonra devamı gibi olan öğretmen okullarında öğrendiğimiz gibi kapısını köylülere açmış. Sergiler, okuma günleri, tiyatro oyunlarıyla sanki kaybettiklerimizi yeniden buluyoruz.
(c) İlter Gözkaya - HolzheyEşim Lothar Holzhey, Berlin'de sekiz sayfa şeklinde olan Gültekin Emre'nin Şiirlik dergilerini ciltletmişti. Akköy Kütüphane'sine bu antolojiyi hediye ederken hepimiz çok duygulandık. Köyün sokakları Attila İlhan gibi tanıdığımız yazar ve şairlerin adı ile anılıyor.
Yanına yaklaşana okuma hastalığını bulaştıran güzel insanı, gözlemcinin gözüyle masal kahramanımızı tanımıya çalışalım.
''Doğasıyla, insanıyla böylesine güzel bir köyün sokaklarında, uzun kara saçları ve örgülü, uzun sakalıyla, küpesiyle dolaşan aykırı bir adamı değil köyde, büyük kentlerde bile insanların önyargısıyla uğraşmayı göze alamamaktan dolayı kimsenin giymeye cesaret edemiyeceği kıyafetler içinde gördüklerinde bile, renkli kişiliğini yadırgamıyan köylüler ve onunla çoktan dost olmuş, yanına yaklaşarak, yapmacıksız, zorlamasız bir sevgiyle selam veren, ki Güven Pamukçu'nun kütüphanemde büyüdüler dediği çocukları.
Anadolu insanının yeniliğe, sanata, sanatçıya mesafeli olduğunu sanan şehirden hiç çıkmamış yarı entellektüellere, buraya uğrarlarsa eğer unutamayacakları bir hoşgörü dersi verebilir, aydın yunan sitelerinin atmosferini, yüzyıllar sonra onlara yine bir Ege kasabasında yaşatabilirler. Orada, Akköy'de bu masalı yaratan güzel adam Güven Pamukçu...''
Beşinci haberimde böyle güzel, belki o da bir öykü. Atatürk Çocukları Kütüphaneleri'nin onaltıncısının Ödemiş'in Bıçakçı Köyü'nde açıldı, haberini veren Mesut Tim'in hikayesi. Onyedinci Atatürk Çocukları Kütüphanesi 29 Ekim 2011, Cumartesi günü Bayındır, Zeytinova Belde'sinde açılacak. Gerçekten öğrencilerime masal okurken duyduğum mutluluğu hissediyorum şu anda.
Sevgili okurlarım, bu haberi daha etraflı yazana kadar arşivimden Köy Kütüphaneleri [01.02.2009] makalemi okuyunuz.
Okuduğunuz için hepinize, ayrıca kitapseverleri, okurları mutlu eden ülkemizin bu güzel insanlarına teşekkür ederim.
Yorumlar
…Yorumlar yükleniyor…