Yüzbinlerce işçi altmış yıllarında Anadolu'yu terk ederek önce Almanya'ya, sonra diğer Avrupa ülkelerine çalışmaya gitti. Göç sözü seksen yıllarında ortaya çıktı. O zamana kadar misafir işçi sözü kullanırken işveren birkaç yıl çalışıp giderler, diye düşünüyordu. İşçiler ise konuk çalıştırılmaz, öyleyse itaatkâr davranma olarak anladı.
Türkiye'de işçi gönderme antlaşmasını imzalayanlara göre işsiz bir kısım insana iş bulunması, hele hele döviz sağlama ön plândaydı. Almanya'yı idare edenler için önemli olan İkinci Paylaşım Savaşı'nda kaybeden ülkenin etrafına duvarlar örülünce ve harpte kaybedilen işçilerin yerini doldurmak önemliydi. İnsan değil işçi gerekiyordu. Böylece çocuklarla ilgilenen olmadı. Devlet sorumluları çocuk parası konu olunca onları arada bir hatırlıyordu.
Türk işçilerin gelişinin ellinci yılı anılırken de konu olmadı. Öğrencilerimden bazı dram niteliğinde hikâyeler duyuyordum. Şimdi kendileri 35 - 50 yaşlarında, genç anne baba olan bu gençlerin ne olduğu, neler düşündüğünü merak ettiğimi bazı köşe yazılarımda soruyordum.