Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikâyet ölümden olsun.
Cahit Sıktı Tarancı
Hayat bizi öyle bir yere taşıdı ki, bazen lunaparkta hız trenine binmiş, inmeyi beceremeyen insanlar gibiyiz. O hızla dönerken, etrafımızın hep aynı kaldığını ve bıraktığımız her şeyin olduğu yerde, bizi beklediğini düşünüyoruz.
Öyle olmuyor ne yazık ki.
Kabul edelim ki, karşımıza çıkan veya etrafımızda olan herkesin hayatımızda olmasının bir nedeni vardır. Ya bizi bir yere götürürler, ya da bize bir şey öğretirler.
İşte Cemal Bulut bize öğretenlerden, yolumuza öncü olanlardandı.
O gerçek bir Türkmen (Çepni) beyiydi. Aldığı terbiye davranışlarına bilgisine, karakterine yansımış ve bir toplum önderi olabilmişti.
Kurucusu olduğu ve büyük emek verdiği Avrupa Cumhuriyet Halk Partisi örgütlenmesinde, en zoru başarmış. Oğuz boyundan gelen ataları Çepnilerin Anadol’unun Türkleşmesinde verdiği mücadelenin benzerini o da Avrupa da, CHP örgütlenmesi için vermiştir.
Atatürk neslinin ilk çocuklarından olan Cemal Bulut ,75 yıl süren ömrünün son anına dek, inandığı mücadelesini sürdürdü.
Yaşadığı gibi, güçlü terk etti hayatı…
Çok üzülerek gittik vedaya.
Avrupa’nın her tarafından gelen sevenleri, evlatları, ailesi, herkes çok acılıydı, ancak tüm konuşmalarda, yaptığı işler, başarıları değil, bıraktığı iz ve ektiği sevgiydi öne çıkan.
Başarılı işler yapmak tabii ki önemli ama asıl olan, “İz bırakmak” değil midir?
İkisi arasında, ince ama çok kıymetli bir çizgi var.
Bunu başarmanın, yani hayata bir iz bırakmanın en doğru yolunun paylaşmaktan geçtiğine bir kez daha şahit olduk ve inandık hep beraber.
Çünkü, Bazı insanlar dua gibidir:
“Görünmez ama dokunur sana, duyulmaz ama bırakmaz seni…".
Sevgili Cemal Bulut işte bunu başarabilmişti.
Almanya bir Türkmen beyini kaybetti ama, biz, sayıları yok denecek kadar azalan, umudu tükenmeyen, farklılıklara değil, insanlık değerlerinin dayanıştırdığına inanmış bir yoldaşımızı, sevgili.
Cemal ağabeyimizi unutamayacaklarımızın yanına kalbimize sakladık.
Yorumlar
…Yorumlar yükleniyor…