Onurlu insan, maaşını kaybetme korkusuyla yaşamaz. O, doğru bildiği yoldan dönmez. Makamını, yetkisini çıkarı için kullanmaz. Gerektiğinde yalnız kalır, dışlanır, hatta ölümü göze alır. Ama eğilip bükülmez. Bugün bu ülkede onur, bir değer olmaktan çıkmış; suskunlukla, itaatle, menfaatle yer değiştirmiş durumda.

Sürekli “vatan için can vermek”ten bahseden bir toplumda yaşıyoruz. Şehitlik, en yüce makam olarak anlatılıyor. Televizyonlarda, kürsülerde, mitinglerde, sosyal medyada bu edebiyat hiç eksik olmuyor. Ama bir yandan da herkes koltuğunu, maaşını, rahatını kaybetmemek için üç maymunu oynuyor.