Eşim;

-“Mutfakta bir kertenkele” var diye seslendi. Ne hoş? Beşinci katta bir kertenkele ha! Oysa bu kadar sıcakta kertenkeleler bile serin yerler ararlar diye düşünmüştüm.  “Sakın öldürmeyin…” diye seslendim. Yerimden doğrulup mutafa gidene kadar buz dolabının altına kaçmıştı.

Gördükleri öyle ahım, şahım bir kertenkele değildi. Bizim “Süleymancık” dediğimiz türden bir parmak uzunluğunda, ürkek, saydam bir zararsız… Tabii, bizimkilere gel de anlat. Gezdiği yerlere birer damla su damlatıp, yiyeceğini umduğum bir iki parça pisküvit ve balık tozunu ektim. Bir süre sonra saklandığı yerden çıkıp su damlacıklarına yöneldi. Belli ki susamış. Yiyeceklere dokunmadı sonra tekrar kaçıp buzdolabının altına saklandı.