Cumhuriyet’imiz kurulduğunda uygarlığın eğitimin ışığı, ülkemiz topraklarını aydınlatmamıştı. Halkımızın ezici çoğunluğu okuldan uzaktı. Okuryazarlık, önemli bir ayrıcalıktı. Özellikle kırsal kesimde okuryazar olanlar, parmakla gösterilirdi.

Okuryazar olan kadın sayısı, oldukça düşüktü erkeklere göre. Kadınlarımız, Ortaçağ’ın karanlığına gömülmüş ülkemizde zifiri karanlık içindeydi. Kadınıyla erkeğiyle bir ulusu, kör karanlıktan kurtarmak gerekiyordu. Cumhuriyet’imizin kurucusu Atatürk’ün ilk giriştiği iş, eğitim sorunuydu. Halkı, okullu yapmak için olağanüstü çaba gösterdi. Yoksulluk içinde kıvranan Türkiye, okul yapmak için seferber oldu. Köy okulları, halkın katılımıyla imeceyle yapıldı. Bu gönüllü seferberliğe toplumun tüm kesimleri katıldı kadını ve erkeğiyle.