Acımızda da sevincimizde de ortak olamıyorsak, birlikte olmanın ne anlamı var?

Siyaset eğer insan içinse, toplum ve ülke içinse; ölümün bile birleştiremediği bir yerde yapılanların çok da bir önemi kalmıyor.

Bugün gelinen noktada siyaset, toplumu birleştiren bir zemin olmaktan çıkıp, ayrıştıran bir araca dönüşmüş durumda. Muhalefet ile iktidar, toplumun ortak paydalarında yan yana gelemiyorsa; orada siyasetten değil, kişisel egoların tatmininden söz edilir. Küslükler, selam kesmeler toplumsal hayatın bir parçası haline geldiyse, hala siyasetin birleştirici gücünden bahsedebilir miyiz?