Türkiye, yıllarca İsrail’den sebze tohumu aldı. Bu tohumlar ne yazık ki hibrit… Hibrit tohum, bir sonraki yıla saklanamaz. Yani ondan üretilen bitkinin tohumu çoğalmaz. Bu tohumlar kısır… Böyle olunca her yıl, İsrail’den yeniden tohum almak zorunda kalıyor ülkemiz. Bu da dışa bağımlılığı getiriyor.

Hibrit tohum; aynı bitkinin üstün özelliklerini taşıyan farklı türünün çaprazlanmasıyla elde edilen, yüksek verimli, bitkisel sayrılıklara dirençli, nitelikli melezlenmiş tohumdur. Bu tohumlar ekildiğinde verim yükselir. Ancak bunlar, sürekli ekildiğinde ata tohumu giderek yok olur. Oysa ata tohumu, türün tüm doğal özelliklerini taşır. Ata tohumunun yok olması demek, hibrit tohuma bağımlılık demek. Bunlar İsrail’den alındığına göre ülkemizin Tel Aviv’e bağımlı olması anlamına gelir. İsrail’den başta domates, biber ve salatalık tohumları alındı yıllarca. Ne yazık ki bu tohumlardan üretilen sebzelerin tadı, biçimi, niteliği ve dayanma süresi değişti. Sebzeler aynı fabrikadan çıkmış gibi biçimsel özellikler göstermekte ve erken çürümekte.