Hayatın içinde öyle anlar vardır ki, tuttuğunuz dallar kırılır, güvendiğiniz kaleler yıkılır, inandığınız insanlar birer birer gider. O an gözyaşlarınız boğazınıza düğümlenir, kalbinizin tam ortasında sessiz bir çöküş yaşanır. Ve siz kendi kendinize “Neden?” diye sormaya başlarsınız:
“Neden ben? Neden şimdi? Neyi eksik yaptım?”
Oysa belki de hiçbir şeyi eksik yapmadınız… Sadece hayat, size daha iyisini sunmak için bazı şeyleri yerinden oynatıyordur.
Çoğu zaman elimizdeki kırılmasın diye fazlasıyla çaba gösteririz. Oysa bazı şeylerin parçalanması, aslında bir lütuf olabilir. Çünkü insan bazen kırıldıkça görmeye başlar. Yüzünüze gülenin ardında neler sakladığını, yıllardır alıştığınız konforun aslında sizi ne kadar kısıtladığını, bir türlü gitmeyen şeylerin sizi ne kadar yorduğunu fark edersiniz. Kırılmak, yalnızca acı değildir; bazen bir uyanıştır.
Bir dostluğun son bulması, bir ilişkinin bitmesi, bir işten ayrılmak ya da bir hayalin yıkılması… Bunlar ilk başta yıkım gibi görünse de, sonradan hayata açılan yeni bir kapının anahtarı olabilir. Çünkü insan, ancak elindekileri bıraktığında yenilerini tutabilir. Hayat, dolu elleri değil; hazır yürekleri sever.
Bazen kendi içimize dönmemiz gerekir. Sessizliğe, yalnızlığa ve belki de karanlığa... Ama o sessizlikte, iç sesinizi daha net duyarsınız. Belki unuttuğunuz bir hayali yeniden hatırlar, belki içinizde filizlenmeyi bekleyen bir umudu yeniden yeşertirsiniz. Parçalanmak, yeniden başlamak için bir fırsattır aslında. Her bitiş, içinde bir başlangıç taşır. Yeter ki siz, o başlangıcı görebilecek kadar açık olun yaşama.
Unutmayın, en sağlam temeller; eski yapıların yıkıldığı yerlere kurulur. En içten dostluklar, en büyük kayıplardan sonra gelir. Ve en derin mutluluklar, en karanlık günlerin ardından doğar.
Hayat, öğretmeyi bilen bir ustadır. Bazen acıyla öğretir, bazen sabırla... Ama her zaman sizi büyütür.
İşte bu yüzden bazı şeylerin parçalanmasına izin verin. Gitsin artık size yük olanlar. Dağılsın fazlasıyla tutunduğunuz geçmiş. Yeter ki siz, içinizdeki gücü unutmayın. Çünkü siz, her kırık parçanızla yeniden doğabilecek kadar güçlüsünüz.
Sevgiyle...
Gülten Abacı
Yorumlar
…Yorumlar yükleniyor…