AKP’nin uzun süredir süregelen iktidar pratiği, memleketteki temel kavramların içini boşaltmakla kalmadı, aynı zamanda tüm kurumsal yapıları birer karikatüre çevirdi. Eğitimden ahlaka, inançtan adalete kadar her alanda yaşanan dejenerasyon, artık bireysel kusurların ötesine geçmiş, sistematik bir yozlaşmanın adını koymuştur. Bu rejimde her şeyin ortalaması “yarım yamalak” olmaktır.

Eğitim, yarım yamalak. Okullar göstermelik. Müfredat, bilimin değil iktidarın ihtiyaçlarına göre şekillenmiş. Öğrenciler sorgulamıyor, sadece ezberliyor. Öğretmenler, liyakat yerine sadakatle atanıyor. Üniversiteler, bilgiyi değil biati öğretiyor. Profesörlük kadroları bile artık eş-dost kontenjanı. Herkes diploma sahibi ama kimse gerçekten eğitimli değil.