Türkiye siyaseti, son yirmiüç yıldır Allah’tan korkmayan, kuldan utanmayan şarlatanlar, soytarılar, onursuzlar ve din bezirgânlarının cirit attığı bir arena oldu. AKP, kendisini “Müslüman demokrat” olarak lanse ederken, gerçekte inancı değil, çıkarlarını düşünen bir din istismarcısı olduğunu defalarca kanıtladı. Bu “AKP Müslümanlığı”, gerçek Müslümanlıktan çok uzak; Allah’ın isimlerini kirleten, vicdanları ifsat eden bir sömürü makinesidir.
İslam’ın temel direklerinden doğruluk ve sözünde durma, AKP şarlatanları için sadece süslü laflar. Yeminlerini halkı kandırmanın, aldatmanın aracı olarak kullandılar. Allah’ın huzurunda edilen yeminler onlar için bir kağıt parçası. Yalan yere yemin etmekten zerre rahatsızlık duymayan bu onursuzlar, halkın inancını istismar eden, ahlaki çöküntünün simgesi oldular.
Filistin’in kanayan yarası karşısında milyonlarca Müslüman kalbi acıtırken, AKP’nin onursuzları çıkar hesapları uğruna İsrail’le gizli dostluklar kurdu. Halkın dini hassasiyetlerini hiçe sayarak, din bezirgânları inancı satranç tahtasına çevirdi. İsrail’le dostluk kurmak, mazlumlara sırt çevirmek, dini siyasetin arkasına saklanmak en ağır inanç ihanetidir.
AKP siyasetinde dostluklar, inanç gibi çıkarlar için geçici ve manipülatiftir. “Akşam dost, sabah düşman” soytarılığını oynayan bu siyaset soytarıları, halkın dini duygularını kendi çıkarlarına alet etmekten çekinmez. Her gün inanç ve samimiyet söylemlerini değiştirir, dini referansları çıkarlarına göre biçimlendirirler. Bu onursuzluk, siyasetin ve toplumun vicdanına vurulan derin bir darbeyle eşdeğerdir.
Menfaat uğruna her kılığa bürünen, kutsal değerleri aşağılayan bu onursuzlar, dini kullanmakta sınır tanımıyor. Seçim mitinglerinde kutsal ayetlerle süslenip, arka planda dini inançları çıkarlarına göre şekillendiriyorlar. Din onlar için halkı kandırma aracıdır. Gerçek inanç sahiplerinin onurunu, halkın manevi duygularını hoyratça sömüren din bezirgânlarıdırlar.
Allah’tan korkmayan, kuldan utanmayan bu onursuzlar, camileri ibadet yerinden çıkarıp kendi siyasi koruma ordularıyla kuşatılmış bir gösteri alanına çevirdiler. Kutsal mekanlarda dua etmek yerine, camilere koruma ordusuyla giderler; halkın inancını değil, kendi iktidarlarını ve çıkarlarını korurlar. Dini, samimiyetten uzak, çıkar hesaplarıyla istismar eden bu düzen, inancın kutsallığını çiğnemekten asla çekinmez.
AKP’nin gerçek yüzü sadece dini istismar etmekle kalmadı; aynı zamanda devleti, aile bağları üzerinden organize bir soygun alanına çevirdi. Damat, kayınbirader, akrabalar, memleketten yakın çevre devleti ve milletin kaynaklarını adeta talan etti. Onursuzlukta sınır tanımayan bu çıkar çetesi, halkın emeğini çalarken dini maske olarak kullandı.
AKP Müslümanlığının en karanlık yönlerinden biri, tecavüze uğrayan çocuklara yönelik utanç verici açıklamalardır. “Küçüğün rızası var” diyerek masumların haklarını hiçe sayan, suçluları koruyan vicdansızlar, dini söylemleri istismar ederek toplumun en kırılgan değerlerini hoyratça çiğnediler. Bu, sadece onursuzluk değil, aynı zamanda insanlık suçudur.
“İsraf etmeyin” diye ahkâm kesenler, kendileri ise milyonlarca liralık israf yapıyor. Halkı “israf” ile terbiye etmeye çalışan din bezirgânları, kendileri yandaşlarına, yakınlarına ve kendilerine milyonlarca lirayı akıtıyor. Bu ikiyüzlülük, ahlaki iflasın en büyük göstergesidir. Kuldan utanmayanların halkla alay ettiği açık bir gerçektir.
AKP Müslümanlığı, inanç üzerinden yaptığı büyük istismarla toplumu zehirledi. Dini değerlerin yozlaşmasına, toplumun kutuplaşmasına ve vicdanların körleşmesine yol açtı. Gerçek iman ile siyasi çıkar arasındaki sınırı silip atan bu düzen, halkın manevi dünyasını darmadağın etti. Türkiye, gerçek bir vicdan ve onur krizinin eşiğinde duruyor.
Türkiye, Allah’tan korkmayan, kuldan utanmayanların, şarlatanların ve din bezirgânlarının elinde eriyip gidiyor. Yeminler havada kalıyor, sözler itibarsızlaşıyor, kutsal değerler çıkar pazarı haline getiriliyor. Camilere koruma ordularıyla gidip, ibadet alanlarını siyasi kalkan olarak kullananlar, inancın samimiyetini yerle bir ediyor.
Devlet kaynakları aile içi çeteler tarafından hoyratça talan edilirken, masumların çığlıkları duyulmuyor. Çocuklara yönelik insanlık dışı suçlar karşısında sergilenen acımasızlık ve vicdansızlık, bu düzenin karanlık yüzünü gözler önüne seriyor. “İsraf” nutukları atanların kendi cömertlikleri, halkın sırtından geçinenlerin utanmazlığıyla örtüşmüyor.
Yorumlar
…Yorumlar yükleniyor…