Savaş günleri, kendini göstere göstere geldi.

Önceleri kimse inanmadı. “Olmaz, blöf yapıyorlar, bu iş o kadar kolay mı? “ dediler. Savaş senaryoları yapanlara inanmadılar. “Mübalağa ediyorlar” dendi. Ancak ilk bomba 50 nin üzerindeki çocuğun ölümüne sebep olunca ve okula düşünce şaka olmadığı anlaşıldı.

Ne yazık ki savaşta her zaman en büyük zararı kadınlar, çocuklar bir de yaşlılar görür. Bu kural dünya kurulduğundan beri böyle… Birinci dünya savaşı, ikinci dünya savaşı derken üçüncüsünde de kural tanımayan tutum değişmedi. İnsanların geçmişteki olaylardan ders çıkartmaması, davranışlarının sonunda ortaya çıkacak olumsuzlukları kabul etmemesi işin en acı tarafı.