Ulusal egemenliğimizin tüm dünyaya duyurulduğu tarih, 23 Nisan 1920’dir. Ankara’da, Büyük Millet Meclisi açılarak İstanbul hükümetinin ulusun temsilcisi olmadığı herkese duyuruldu. Kısacası, İstanbul’a ve padişaha “Bundan böyle ulusun egemenliği sende değil, ulusun kendisindedir” dendi.

Peki, bir kişinin, yani padişahlığın yerine ulusun egemenliğine neden gerek duyuldu? Çünkü Mondros Anlaşması gereğince yurdumuzun işgaline karşı padişah ve İstanbul hükümeti yurdun bütünlüğünü, ulusun varlığını koruyamadı. Yurdumuz işgal edilirken, halkımız düşman süngüleriyle can verirken padişah kendi geleceğini, yazgısını emperyalist işgalcilerin güvencesine, insafına bırakmıştı. Böyle olunca da iş, ulusa düştü ve o, kendi yazgısına sahip çıktı. Ulusun temsilcileri 23 Nisan’da Ankara’da toplanarak kendi yazgısını, geleceğini, varlığını kendi eline aldı.