“Sevgili Gençler; biliyorsunuz ki, ben alevîyim!” KEMAL KILÇDAROĞLU   Raviler; hadisleri bilen ve rivayetleri hadislerden anlatanlar şöyle rivayet ederler. Zamanın birinde, ahir zaman peygamberi sağken, İslam’ın orduları küffar illerinde kan döküp zaferler elde ederlerken Hz. Ali Zülfikârı çeker ve önüne gelen kâfiri devirir. Bu savaşlarda denk denk ganimetler elde edilir. Elde edilen bu ganimetlerle açlar doyurulur, çıplaklar giydirilir, yetimin, yoksulun yüzü güldürülür. Bu durum; henüz gözyaşı akmamış i, Hz. Peygamberin aile halkını çok mutlu eder. Zaman içinde Allah; Hz. Peygamberin kızı 'ya ve Fatma'nın eşi, amcasının oğlu ve damadı ye, 'in üçüncü yılında bir erkek evlat verir. Adını koyarlar. Bir yıl sonra, nur topu gibi bir oğulları daha olur ve nin. İkinci oğul o kadar güzeldir ki; güzelliği göz kamaştırır. Hz. Peygambere müjde uçurulur. Hz. Peygamber buna, yüreğinde kızıl güller açmış gibi, çok sevinir. Şaban ayının beşinci salı günüdür. Hemen kızına ve damadına gelir, kutsal elleriyle kundaktaki torununu kucağında alır, öper, koklar, kulağına üç kez; duasını eder. Rivayete güre; der. Torunları dedelerinin kucağında büyürler. Günlerden bir gün Hz. Peygamber nin evinde konukken torunu içeri girer ve dedesinin kucağına oturur.  Az sonra de gelir. Dede onu da alır kucağına. Babalarını çağırtır. Ona der ki; Gelimli, gidimli dünyada, son ucu ölümlü dünyada büyük yerden olur. dünyasını değiştirir. Torunlar küçük yaşta dededen yetim kalırlar. Dedelerinin ölümüne alışamamışken anaları Fatma da göçer öbür dünyaya. Torunlar hem dededen, hem de anadan yetimdirler artık. Amcasının oğlu ve kayınpederinin ölümü can evinden vurur. yastayken ve hilâfet kavgasına girerler. İcma ile halifeliği alır. Gerçekte halifelik nin hakkıdır. Çünkü; imam da odur, vasî de... Onun bu hakkı icma ile gasp edilmiştir. Ancak o; Müslümanlar arasında düşmanlığa neden olmamak için bu haksızlığa ses çıkarmaz. der. sonra den sonra halife olurlar. Bu durum onu sevenleri derinden yaralar. ve de mahsundurlar ama, çocuk yaşlarına karşın babalarının uğradığı haksızlığın farkındadırlar. Birgün camide hutbe okurken içeri girer, mimbere yaklaşır ve e; der. der ve çocuğu kucağına alır. ndandır. soyundandırlar. Bunlar Müslümanlığın ve Hz. Peygamberin can düşmanlarıdırlar. İslam’a yapmadıkları kötülük kalmamıştır. Hz. Peygamberi Mekke'den kovanlar bunlardır. halife olduğunda bunlara ayrıcalıklar tanır. dan sonra halife olur ve o halife olunca ın yüzü güler. Hz. Peygamberin ruhu şâd olur, hak yerini bulur. Ancak; ne kadar haramzade varsa, hilafeti den zorla almak isteyen ve bir ordu kuran nin çevresinde toplanırlar. Onun üstüne yürürler. nda karşılaşırlar. nin ordusu bu savaşta dağılır. Kaçarken bir kurnazlık düşünen aklına gelen bir hileye başvurur. Askerlerinin mızraklarına Kuran yaprakları taktırır. nin askerleri tanrı kelamına kılıç çekmezler. Barış kararı verilir. İki taraf barış görüşmesine vekil seçerler. nin vekili, kafasında kırk tilkiyi dolaştıran ve kuyruklarını birbirine değdirmeyen bir sahtekâr olan tır. nin vekili adlı, saf bir ihtiyardır. der. bu öneriye sıcak bakar ve bir taşın üstüne çıkarak askerlere: diye seslenir. Bu açıklama üzerine nin vekiline gün doğar, sinsi planı tutmuştur. diyerek noktayı koyar. bu oyuna çok kızar, elini kılıcına atar, savaşa devam eder. ın bir kısmı nin, bir kısmı da nin yanında durur. nin yanında duranlara nin yanında duranlara da  denilir. Rivayet odur ki; ve ayrılığı böyle başlar. (Kaynak: Yaşayan Alevîlik – Yahya Benekay – Varlık Yayınları – Sayı: 1326 – Ekim 1967) Yani değerli okuyucu den yana olandır ve dır,