İnsanın insana yaptığı zulüm, belki de dünyanın gördüğü en eski ve en derin yaradır. Savaşlar bir şekilde sona erer, ama önyargılar bir şekilde hep yaşar. Ten rengi, inanç, dil, kültür, cinsiyet, yaşam tarzı… Bu farklılıklar her zaman bir ayrımcılığa, bir düşmanlığa dönüştürülmüştür. Oysa insan dediğin, sadece insan olduğu için değerlidir.

Yüzyıllar boyu farklılıklar bir tehdit gibi gösterildi, öteki olan dışlandı, bastırıldı. Ayrımcılığın şekli zamanla değişti, ama özü hep aynı kaldı: İnsanları birbirinden ayırarak, onları ezmek, yok saymak, yok etmek.