Saddam da namaz kılıyordu.
Kaddafi de namaz kılıyordu.
Esad da namaz kılıyordu.
Humeyni de namaz kılıyordu.
Fetö de namaz kılıyordu.
Taliban da kılıyor.
El Kaide, Hizbullah, Hamas, Haşdi Şabi, Husiler, İBDA-C, El Nusra, Boko Haram… Hepsi secde ediyor.
Ama hangi Tanrı’ya? Halklarını mı yoksa çıkarlarını mı yüceltiyorlar?
Bu yapıların neredeyse tamamı bir dönem ya ABD, İngiltere, Suudi Arabistan ya da Fransa tarafından desteklendi. Para, silah, ideoloji, eğitim… Her köşesinde bir üst aklın izi var.
O yüzden her alnı secdeye değeni “bizdendir” sanmak, sadece safdiriklik değil, tehlikeli bir gaflettir. Çünkü secde, niyetle birleşmediğinde ritüelden ibarettir. Görünürde Allah’a yönelen nice güç, aslında halkını ezmekte, ümmeti kandırmakta, emperyalizmin taşeronluğunu yapmaktadır.
Dindarlık Görünümlü Devletçikler.
Saddam Hüseyin Halepçe’de binlerce Kürt’ü gazla katletti.
Kaddafi, halkı adına devrim yapıp, milyar dolarları yurt dışına kaçırdı.
Esad, camileri açık tuttu ama şehirleri bombaladı.
Humeyni, mollalar rejimiyle halkı susturdu.
Namaz kıldılar, ama adalet getirmediler. Dindarlıkları halklarına huzur değil, kan ve zulüm getirdi.
İnançla Maskelenmiş Örgütler.
El Kaide, Boko Haram, El Nusra, Taliban, Haşdi Şabi, Hamas, İBDA-C… Bunlar Allah adına konuşuyor, ama halklarını baskılıyor. Okulları kapatıyorlar, muhalifleri susturuyorlar, kadınları dışlıyorlar.
Kız çocuklarını eğitime düşman edenin secdesi neye yarar?
Kafa kesen, köy basan, dinmeyen öfkeyle yönetenin “Allahuekber”i kimi inandırır?
Kutsal değerler çıkar hesapları için örtüye dönüştürüldü. Din; bir rahmet değil, bir silah gibi kullanılıyor.
Batı’nın Gölgesindeki “İslami” Yüzler
Sovyetlere karşı kullanılan El Kaide bir ABD projesiydi.
Taliban, Pakistan ve CIA’nın ortak ürünüydü.
IŞİD’in doğuşuna göz yumanlar ortada.
Hamas bile bir dönem İsrail tarafından desteklendi, laik Filistinlileri zayıflatmak için.
Kaddafi’ye müdahale eden Fransa’nın tek derdi demokrasiydi mi? Hayır: petroldü.
Suudi Arabistan, hem IŞİD’e hem diğer Vahhabi gruplara para ve ideoloji sağladı.
İngiltere, yüzyıllardır İslam coğrafyasını birbirine düşürerek yönetti.
Silahı verenle tekbiri bağıran aynı senaryoda buluştu.
Saf Halk, Kullanışlı Dindar.
İnanan halklar samimi. Ama bu samimiyet, kullanıma açık hale geldi. Her sakallıyı “salih kişi”, her cami yaptıranı “hayırsever” sanmak büyük tuzak. Dindarlık dış görünüşte değil; vicdan, akıl ve adalettedir.
“Ben Müslümanım” deyip halkını ezen, yetimin malını yiyen, adaleti çiğneyen; sahte bir inancın taşıyıcısıdır.
Namaz kılmakla Müslüman olunmaz. Zulme karşı durmadan, adaleti savunmadan iman tam olmaz.
Gerçek Dindarlık Nedir?
Gerçek mümin, mazluma kol kanat geren, zalime karşı sözünü sakınmayandır.
Secde, Allah’a yönelmedir; lidere, partiye, paraya, makama değil.
Bir ülkede hırsızlar ödüllendiriliyor, muhalifler zindanda tutuluyorsa, orada secde değil; sistematik zulüm vardır.
O yüzden biz artık alnı secdeye gidenlere değil; kalbi vicdana dönenlere bakmalıyız.
Göz Boyayan Değil, Yol Açan Olmalı
Görmek için göz değil, akıl lazım.
Dinin suretine değil, özüne bakmak gerek.
Bugünün mücadelesi inananla inanmayan arasında değil;
dürüst olanla sahtekâr, mazlumla zalim, hakla bâtıl arasındadır.
Her alnı secdeye değeni değil, her adımı adalet için atanı selamlayalım.
Yorumlar
…Yorumlar yükleniyor…