ÇOCUK EĞİTİMİNDEKİ SORUNLARIN ÇÖZÜMÜNDE KARARLI OLMAK
ÇOCUK EĞİTİMİNDEKİ SORUNLARIN ÇÖZÜMÜNDE KARARLI OLMAK
Her Anne ve Baba (Ebeveyn) için, keni çocukları çok büyük ayrıcalık ve önem taşır Ebeveyn için çocuklar adeta bir çiçek gibidir! Çok sıktığınızda örselenen, gevşek tutmadığınızda da elinizden düşerek örselenen özellikler taşır! Bu bağlamda daha ilk çocukluk döneminden itibaren sağlıklı bir gelişim göstermesi için Ebeveynlare çok büyük görevler düşmektedir, bu yazımda siz değerli okurlarımla Ebeveyn ve Çocuk ilişkilerine değineceğim.
ÇOCUK EĞİTİMİNDEKİ SORUNLARIN ÇÖZÜMÜNDE KARARLI OLMAK | ha-ber
Anne ve Baba; Çocuları için önemli kişilerdir. Çocuklar okul çağına gelinceye kadar ebeveynlerine karşı sarsılmaz bir güven duyarlar. Genellikle ''Anne ve baba ne derse, söyledikleri her şey çocukları için her zaman için iyi ve doğrudur.'' şeklinde bir ön yargıları vardır. Oysa ki! Bu ön yargıları okul çağından itibaren çocuklar daha çok çevrenin etkisinde kaldıktan sonra biraz farklılıklar gösterir ve buda doğaldır.
Çocuklar, başlangıçta, ahlaki gelişim ve davranışlarında hep anne ve babalarının hal ve hareketlerini örnek alarak yaşarlar, hemen hemen hiç eleştiri yapmadan anne ve babaya bağımlıdırlar. Ebeveynlerin söz ve davranışları onların gelişimini oldukça etkiler. Ancak bu, ebeveynlerin kusursuz olmaları gerektiği anlamına gelmez! Ebeveynlerin güçlü yanları, güvenilir kişiliklerinde ve yaptıkları hatalardan ders çıkaracak yeteneğe sahip olmalarında yatmaktadır. Anne-babaların çocuk yetiştirme konusunda karşılaşacakları sorunların üzerine gitmeleri ve sabırlı olmaları gerekir. Gelişim ve yeniliklere açık olmak her zaman olumlu bir tutumdur. Eğitim konusunda kendini yenileme anne-babadan başlar. Başarılı çocuk yetiştirme öğrenilebilir bir tarz yetenektir.
Bu anlamda Anne ve Babalar hatalı ve yanlış davranışlarda bulunurlarsa bu kendi çocuklarının gelişiminde bir sorun olarak kalacak ve uyun bir süre çocuk bunun zararını görecektir. Peki, nedir bu yanlışlar? Ebeveynler;
Konuştuklarından farklı hareket ediyorsa, çocuk için bu tutarsız bir davranış olarak algılanacaktır, yine çocuklarınızı emirlere boğuyorsanız, devamlı kandırmağa çalışıyorsanız, anlaşılması güç veya çelişkili kurallar koyuyorsunuz ve en acısı çocuklarınızın emirlerine boyun eğiyorsunuz size her istediğini yaptırıyorsa, işimizi çok daha fazla zorlaşacaktır.
Peki, buna karşılık nasıl bir Doğru davranış gösterebiliriz, bu işin daha kolay bir yolu olmalı; Çocuklarınıza; Sadece yerine getirebileceğinizden emin olduğunuz konuda söz veriniz ve sözünüzü de bahane bulmadan yerine getiriniz, Çocuğunuzun davranışları karşısında duygusal açıdan neler hissettiğinizi ve tepkinizi ona anlatınız, Çocuğunuzun şu an ki yaşı ile o yaşlardaki kendi yaşam deneyimleriniz arasında bağlantı kurunuz. („Çocuğumun yaşındayken ben nasıl davranıyordum“? Diye düşününüz!), Gerektiğinde ebeveyn olarak otoritenizi ve sorumluluk (kesin kurallar koyarak) yetkinizi kullanınız, Hata ve yanlışlardan sizde ders çıkarmayı deneyiniz, İyi bir çocuk yetiştirmeyi hedefleyiniz ve bu hedefe uygun şekilde davranınız, Pozitif eğitim hedefleri formüle ediniz ve buna uygun girişimlerde bulununuz, Tartışmalı konularda çocukların otoriter tavırları karşısında kendi görüşünüzü savunmanız çoğu kez zordur. Konumunuzu tekrar gözden geçirdikten sonra, eğer doğru hareket ettiğinizden eminseniz, kesinlikle biraz da olsa alttan almayınız. Herhangi bir sorun karşısında yılmadığınızı kanıtlarsanız, bir sonraki durumda işiniz daha kolay olacaktır.
Çocukların kendine özgü kişiliklerini güçlendirmek onların geleceklerini garantiye almak demektir; Eğitimde çocuklar uzun bir süre vasıfsız birer büyük olarak görüldüler. Oysa çocuklar yaşamda beklentileri bulunan özgür ve özel haklara sahip bireylerdir. Her çocuk farklı bir kişiliğe sahip olup, onların bu farklı kişiliğini kabullenmek ve pozitif yönlerini teşvik etmek gerekir. Çocuğu kendi dünyasında tanıyabilmek için çocuklar konusunda meraklı olmak gerekir. Bunun için ise;
Ebeveynler çocuklarının gelecekte nasıl olmaları gerektiği konusunda bir takım düşünceler geliştirirler. (Benim çocuğum okuyacak''), (''Benim çocuğum gelecekte benden daha iyi koşullarda yaşayacak.'') gibi, yine çocuklarınıza sürekli ( ''Odanı hiç toplamıyorsun.'' şeklinde.) uyarıda bulunuyorsanız, bıktırıcı olabilirsiniz.
Bunun yerine; Çocuklarınızdaki değişim ve gelişimi izleyiniz. Çocuklar büyüyüp, yeni deneyimler edindiklerinde veya onların beklentilerinin anne - baba olarak sizin beklentilerinizden farklı olduğunu gözlemleyiniz, Çocuğunuzun farklı ruhsal ve ahlaki dünyasını kabul ediniz. Bir şey söylediğinde, bunu siz bir yalan olarak kabul edebilirsiniz, oysa bu büyük ihtimalle bir yalan değil, bilakis çocuğun fantezi dünyasını yansıtmaktadır bunu dikkate almalısınız, Çocuklar arasındaki farklılığı ve çocuğunuzun kendisine özgü bir gelişim göstereceğini önceden kabul ediniz.
Çocukların yetişme sürecinde yaşadıkları gelişimi fark edip, buna göre davranma ebeveynlerin ve çocukların ortaklaşa yaşamında belirleyici bir etkendir. Bu açıdan aile yaşamına gerek ebeveynlerin ve gerekse çocukların aktif ya da pasif katkıları söz konusudur. Çocuğun gelişimi hiç bir zaman beklenen bir çizgide olmaz, sürekli iniş ve çıkışlar gösterir bu da her çocuğun farklı bir doğaya sahip olmasından kaynaklanır. Bu açıdan anne-babaların çocuklarının gelişim sürecinde merak duygularını gelistirecek ortamlar hazırlamaları gereklidir.
Diğer taraftan çocukların bireysel gelişimlerinde, anne-babaların ya da çevrenin aşırı yüklenmemeleri gerekir. Çocuğun biyolojik yaşı, onun gelişimini belirleyici kesin bir faktör değildir. Çocuğun zihinsel, ruhsal, sosyal, ahlaki ve cinsel alanlardaki gelişimi, bu alanların birbirleriyle karşılıklı olarak etkileşimi sayesinde oluşmaktadır ve bu durumları gözardı edilmemelidir.
Son olarak unutmayınız ki! ‘’Çocuk sahibi olmak çok kolay! Buna karşılık, Onlara Ebeveynlik yapmak çok daha zordur’’ diye bir deyim vardır!
Tüm anne ve Babalara sevgi ve başarı dolu bir yıl dileklerimle.
Yorumlar
…Yorumlar yükleniyor…