Basın ve medya çoğunluk toplumunda, azınlık gruplara karşı ön yargılar, vatandaşların beynine öyle aktarılır, ki ayrıntıları göremeyen insanlarda kalıplaşmış kemikleşmmiştir.
Önyargılı bir insan bardağın yarı boş olduğunu görür, zira pesimistir. Meraklı araştırıcı insan, okur ise bardağın yarısının dolu olduğunu görür ve söyler.
Kendisine çok teşekkür ediyorum. Elli yıldır tatillerimi Didim’de geçiririm, bu nedenle duygusal ve sosyal bağım vardır. Sık sık Yeşilkent sitesinde komşularımdan duyarım, sitenin kalitesi düştü, Almancılar geleli. Selma Hanım gibi bana kimse nedenlerini açıklıyamıyordu.
Son iki eyalette Almanya’da okullar Yaz tatiline girdi, bu satırları yazarken Kapıkule’nin dolu olduğu, kuyrukların Bulgaristan’a kadar uzadığı basında duyuruluyor.
30 Ekim 1961 tarihinde Federal Batı Almanya ile Türkiye arasında İşgücü alımı anlaşması yapıldı. İlk etapda 2500 vatandaş Almanya’ya işçi olarak geldi, bunu diğer Batı Avrupa ülkeleri takip etti. Avrupa’da Türk toplumu kalıplaşmış bir grup değildir, zira devamlı hareket halinde, iki ülke arasında giden gelen. Değişim ve hareket iki ülkede uygulanan kanunlara, krizlere, evlilik yoluyla aile birleşmesinde devam eder. AB ülkeleri ve İsviçre’de altı milyon Türk kökenli Avrupa ve Türk vatandaşları yaşıyor. Çoğunluğu Almanya’da geçimini sağlıyor.
Şu anda Türkiye’de izinde, yollarda veya gitmeye hazırlananlar bu nakalemi okursa çok sevinirim. Her okurun, vatandaşın önyargıları kaldırmak için çaba göstermesi gerek. En tehlikelisi Ah Şu Almancılar, diye başlık atıp genellemektir. Bu kavramla baştan yaka silkme, hor görme, onlara tepeden bakılmaktadır.
Bıktığım için sık sık dile getiriyorum, Almancı, Gurbetçi, diye dilimizde kuralı olmayan kavramlar bu grubu ilk yıllarda acıma, son zamanlarda da aşağılama amacıyla kullanılıyor. Dilimizde cı, çi ekleriyle meslek adları türetilir, camcı tütüncü, simitçi gibi.
-2-
Almanya’da yaşayan insanları bir çekmeceye sıkıştırıp, genelleme yaparak yüz yıl geride kalmış göstermek, bu konuda praktikte fikir sahibi olmadığını gösterir bir yazarın, ya da gözünü öfke bürümüş olmalı.
Yetmiş yıllarında öğrencilerim olanlar şimdi elli ellibeş yaşlarında çoğu yüksek tahsil yapmış, bilinçli iş sahipleri, avukat, doktor, öğretmen ve mühendis gibi meslek sahibidirler. İkinci nesilden itibaren en altta değil, ilk neslin çabalarıyla sınıf atlamıştır. Mesele yalnız diploma değil, kendisini yetiştirmiş binlerce bilge insanlar Avrupa’da Türk Toplumu’nu teşkil ediyor.
Didim’de çok sevdiğim, güvendiğim insanlar var. Real Emlak sahibi Murat Torun gibi, dürüst iş yapan Didimlilerden bir komisyon kurulmasını Belediye Başkanı Ahmet Deniz Atabay ve meclisine teklif ediyorum. İngilizlere sahip çıkıldığı gibi, Didimli Yurtdışı Türkleri korumaya alınsın, yanlış ellere düşüp kazık yemesinler, bilhassa emlâk alım satışında. Böyle bir komisyon Didim’de, elbette diğer tatil yörelerinde de Türkiye’de yaşayanlarla Yurtdışı Türkleri önyargılarını ve gerçekten yaşadıkları olumsuz konuları karşılıklı konuşsunlar.
Yurtdışı Türklerin davranışları tepeden bakma değil, Avrupa’da yaşadıkları ülkelerde buldukları olumlu şeyleri, Didim’de bulamadıklarını anlatıyorlar. Avrupa’da da Didim’de buldukları olumlu şeylerin özlemini çekiyorlar.
Almanca cevap veriyorlar, ukalalıktan veya Didimlileri küçümsediklerinden değil, Türkçe iyi bilmedikleri için. Üç milyon Türkün yaşadığı Almanya’da bir tek Berlin Aziz Nesin İlkokulu’nda iki dilde öğretim yapılıyor.
Yurtdışı Türklerin Didim’de bağırarak, sesli konuşup gürültü yaptıkları hatırlatılmalı. Ama ben yaza yaza usandım, karpuuuz diye bağıran, sokak sokak dolaşıp havayı kirleten traktörlerin çıkardığı gürültüye de Yurtdışı Türkleri tahammül edip anlayamıyor.
Üç milyon Türkiye kökenli vatandaşın yarısı Alman vatandaşı olup Türkiye’de seçme hakkı yoktur. Böylece hepsinin Türkiye’yi yöneten partiyi seçtikleri tezi de çürütülmüştür.
İngilizlerle Yurtdışı Türkleri aynı kefeye koyup genellemek doğru değildir. Ayrıca İngilizlerin Didim’deki hizmetleri ayrı bir makale konusudur.
Benim tanıdığım Yurtdışı Türkleri, Türkiye’den önce ve sonra fotoğrafları facebook’da çöpleri nasıl topladıklarını yayınlıyorlar.
Avrupa’dan Türkiye’ye girer girmez her yer plastik dolu, şikâyet olursa yerlilerin hoşuna gitmiyor. Rastgele çöp atanlar çevre koruma vakıf, dernek ve kişileri örnek almadan, birbirleriyle uğraşmadan çevreye bakmıyorlar. Didim’in sahillerinden benim tanıdığım Yurtdışı Türkleri çöp topluyorlar, uyarıyorlar. Yeşilkent Çevre Gönüllüleri Derneğinde çok sayıda üye vardır. Adına yakışır Yeşilkent’te kışın Avrupa’da yazın Didim’de yaşayan Yurtdışı Türklerin çok emeği vardır.
-3-
CHP Berlin Birliği, Alman Sosyal Demokrat Partisi (SPD) ile birlikte partner, kardeş şehirleri canlandırmaya çalışıyor. Didim’in Alman partner şehri Laubach (8.8.1994) ile ilişkileri de canlandırılmalıdır.
Albert Einstein, Atom çekirdeğini parçalamak, ön yargıları yenmekten daha kolaydır, diyor.
Buna rağmen diyalog en iyi ilkedir, birlikte karşı karşıya gelerek konuşmak gerekir. Avrupa’da yaşayan Türklerden önce Türklere karşı kalıplaşmış önyargılar vardı. Yurtdışı vatandaşları suçlamadan önce tarihi iyi okumalıdır.
7.12.1948’de Berlin Belediye Başkanı Ernst Reuter Türkiye’de yaşadığı için, sarıklı Osmanlı kiyafetiyle seçim levhalarında, bir Türk Berlin Belediye Başkanı olamaz, diye karikatürle alay ediliyordu. O tarihte Türk işçilerinden eser yoktu.
Goethe’nin ve Martin Luther’in Türkler hakkında söylediklerini okumak, Avrupa’da bugün yaşanan Türk ve İslâm düşmanlığını doğru anlamak yerine, Yurtdışı Türkleri suçlamak haksızlık olur. Köşeyazarı tarih araştırmacısı Adnan Güllü okurları bu konuda aydınlatacaktır.
Ah şu önyargıların, gözü kör olsun!
Okuyarak, konuşarak hoşça kalın.
Not:
Cevap verdiğim makaleye ulaşmak için, Yazar Selma Erdal
Ah Şu Almancılar makalesi, 22 Temmuz 2019: www.mavididim.com.tr
Yorumlar
…Yorumlar yükleniyor…