Her kes değil de bir kısım seçmenden bahsedeceğim sizlere ;

Tiyatrocuydu ölmeden önce , gitmediniz seyretmeye. Sahnede eleştirilerini seyredip , alkışlarınızla desteklemediniz. Öldükten sonra mı ? Her ölüm yıl dönümünde, anıyorsunuz sosyal medyadan. İyi sanatçıymış da , satılmamış da falan filan…

Sonra eski gazetecileri hatırlayalım. Yazdığı gazeteyi bile almıyordunuz birisi görür diye. Sadece korku değildi okumaktan alıkoyan. Birde doğruları okurken kendinizden utanmamak için almıyordunuz. Devlet dairesindeki yolsuzlukları görüpte susan bazıları ne yüzle okuyacaktı ki doğruları. Ne gereği var , doğruları duyupta kendinden utanmanın !