Çok eski dönemlerde bir uygulama vardı.
O dönem nüfus kayıtlar veya adli inceleme gibi bir uygulama olmadığı için, suç işlemiş veya suça katılmış kişiler toplum tarafından tanınıp; bilinsin, toplum bu kişilere daha çok dikkat etsin tanısın diye suçlarının derecesine göre, alınlarının ortasına kızgın demir ile mühür vurulurdu.
İnsanın alnında bazıları az belirgin olsa da bazı işlenmiş suçlardan dolayı alınlarındaki mühürün izi ölene kadar kaybolmaz, bu yüzden bu tür insanlar, başlarını sarar sarığını alnına kadar indirirdi.
Daha önce işlediği suçu sarığıyla örtmeye çalışır, bu meselenin aslını bilen insanlar o kişilere sorar, aç bakalım alnını “temiz mi” veya bir işten yüz akıyla çıkmış biri bizim alnımız açık, hesabını veremeyeceğimiz hiçbir kötü işimiz olmaz diye kendilerini savunurlardı.
Bu söylemi çocuklar kendi aralarında, birbirlerine kızdığında kullanır, senin babanın alnı açık değil derlerdi.
Bilindiği gibi mart ayı itibarı ile Türkiye genelinde yerel seçimler oldu, iktidar partisi birçok büyük ili kayıp etti, muhalefet kanadının deyimiyle “trafoya giren kediler” cereyana çarpıldı.
Yalınız İstanbul biraz farklı idi, bir haftalık oy sayım sürecinde al aşağı ver yukarı, evdeki hesap çarşıya uymadı, baktılar çıkar yolu yok, iktidar kanadı işi YSK’nın üzerine yıkıp çareler aramaya konuldu.
Bir aylık bir süreçten sonra çıkan karar ise düşündürücü, bir zarfın içine konan dört pusuladan, üçü hilesiz biri hileli olduğu için Büyük Şehir Belediye başkanlığı seçimini tekrar ettirecek.
Şöyle düşünün bir ailenin dördüz çocuğu oluyor, aile bu çocukların üçü bizim biri bizim değil diye red ediyor.
Siyasi bir karar veren yandaş seçim kurulu YSK tarihe alnı karalı alnı lekeli olarak geçtiniz.
Ali Sönmez
Yorumlar
…Yorumlar yükleniyor…